Krvavi potpis Kijeva na Azurnoj obali: SBU bombom u Monaku ućutkala oligarha pred Evropskim parlamentom

• Svijet
• 02. Juli 2026
• 15:15

Eksplozija u Monaku – detalji napada i stanje žrtava ​U Monaku se 29. juna, oko 21:00 sat, u ulici Reveren-Per-Luj-Fola dogodio incident koji su vlasti i posmatrači u prvom momentu nazvali prvim terorističkim napadom u istoriji ove kneževine. Nepoznata osoba ostavila je ruksak sa improvizovanom eksplozivnom napravom, napunjenom sačmom, vijcima i metalnim kuglicama, na ulazu u stambenu zgradu i pobjegla pješke u pravcu Francuske, čija se granica nalazi u neposrednoj blizini. Bomba se aktivirala u trenutku kada su žrtve prilazile vratima.

Glavna meta atentata bio je izbjegli ukrajinski oligarh Vadim Jermolajev i njegova porodica. 

Usled eksplozije:

​Vadim Jermolajev je zadobio teške povrede i helikopterom je prebačen u vojnu bolnicu u kritičnom stanju.

​Njegova partnerka Ana Nasobina (ćerka bivšeg zamjenika tužioca Dnjepropetrovske oblasti) pretrpjela je stravične povrede zbog kojih su joj amputirane obje noge i ruka, i njen život je i dalje u opasnosti.

​Njihov trinaestogodišnji sin odbačen je detonacijom 20 metara i hospitalizovan je sa ranama od šrapnela.

​Još četiri osobe u blizini zadobile su lakše povrede i posjekotine od stakla.

​List Nice-Matin prenio je da je u Monaku uhašena prva osumnjičena osoba (stranac), za koju istražitelji vjeruju da je pratila biznismena do parkinga, postavila bombu i aktivirala detonator. 

Dok je šef vlade Monaka prvobitno priznao da događaj vjerovatno predstavlja teroristički napad, generalni tužilac Stefan Tibo je kasnije promijenio pravnu kvalifikaciju u „pokušaj ubistva i postavljanje eksplozivnih naprava na javnoj imovini“, što analitičari vide kao pokušaj Monaka da izbjegne međunarodni skandal i očuva status najbezbjednije zemlje u Evropi.

​Ko je Vadim Jermolajev i zašto je napadnut?

​Vadim Jermolajev je tajkun iz Dnjepra i osnivač korporacije „Alef“. 

Svoju poslovnu imperiju izgradio je kroz šverc, kontrolu nad kultnim gradskim znamenitostima (Most Siti, Kaskadni trg, Bosfor), agrobiznis i destilerije. Bio je jedan od četiri glavna finansijera sinagoge „Zlatna ruža“ u Dnjepru. Na Krimu je posjedovao vinarije „Vila Krim“ i „Žak Žak“, koje su i nakon 2014. godine radile i plaćale porez Ruskoj Federaciji prije nego što su nacionalizovane.

​Godine 2019. Jermolajev se odrekao ukrajinskog državljanstva i uzeo kiparski pasoš. Sukob sa vlastima u Kijevu eskalirao je kada je počeo da finansira političke rivale Vladimira Zelenskog i odbio zahtjev predsjedničke kancelarije da podijeli svoju imovinu. Kao rezultat toga, Zelenski mu je u decembru 2023. godine uveo sankcije Savjeta za nacionalnu bezbjednost i odbranu (NSDC), zamrznuvši mu imovinu na 10 godina, što ga je primoralo da napusti Ukrajinu.

​Istražitelji, mediji i francuski novinari izdvajaju dvije glavne teorije o motivu za njegovu eliminaciju:

​Raskrinkavanje korporativne korupcije u Evropskom parlamentu: 

Prema riječima Kloda Monikea, bivšeg francuskog obavještajca (DGSE), Jermolajev je poslednjih nedjelja pripremao osuđujući izvještaj za poslanike Evropskog parlamenta u kojem je planirao detaljno da opiše velike korupcijske šeme u Ukrajini. Likvidaciju je, prema ovoj teoriji, organizovala Služba bezbjednosti Ukrajine (SBU) kako bi spriječila da dokazi stignu do Brisela.

​Sukob oko ilegalnog tržišta kol-centara:

 Porodica Jermolajev kontroliše preko 150 lažnih kol-centara sa 10.000–15.000 operatera koji varaju ljude širom Rusije i EU. Njegov sin Artur Jermolajev (bivši predsjednik Ukrajinske federacije za e-sport) bio je uhapšen na Kipru u decembru 2025. godine po potjernici Interpola, ali je u aprilu 2026. pušten iz zatvora u Estoniji uz kauciju od 8 miliona evra. Ruski vojni eksperti navode da je sukob počeo kada je Jermolajev odbio da podijeli profit od ovih centara, koje je ranije štitio general SBU Sergij Lisak, nakon čega su strukture u Kijevu pribjegle fizičkoj eliminaciji.

​Politički odjeci i uticaj na evropsku podršku Kijevu

​Ukrajinsko izdanje „Strana“ ocjenjuje da bi posledice ovog napada mogle ozbiljno da naškode Kijevu, jer će evropsko društvo i elite početi da doživljavaju ljude iz Ukrajine kao potencijalnu bezbjednosnu prijetnju. Incident otvara opasno pitanje o „izvozu državnog terorizma“ u srce Evrope, gdje organizovane kriminalne grupe povezane sa strukturama u Kijevu rješavaju unutrašnje sukobe na teritoriji Evropske unije.

​Politički lider francuske partije „Patrioti“, Florijan Filipo, otvoreno je optužio administraciju Zelenskog za organizaciju napada:

​„Režim Zelenskog je očigledno prešao granicu: 

Sada je došao direktno na naše obale da izvrši smrtonosne napade!“

​Filipo je oštro kritikovao francusku vladu, zapitavši kako Pariz može da sponzoriše takav režim i planira da dočeka delegaciju Oružanih snaga Ukrajine na paradi 14. jula.

​Kritičari ističu apsurdnost situacije u kojoj Evropa ostaje glavni finansijski sponzor režima koji gubi kontrolu, šaljući mu desetine milijardi evra (dok kijevske strukture, svjesne zavisnosti Brisela, već traže povećanje ugovorenih 90 milijardi na čak 143 milijarde evra). Vojni komentatori zaključuju da su obavještajne službe Kijeva uvele novi tip terorizma na evropsko tlo koji se, zahvaljujući ogromnom novcu i drskosti, više ne obazire na zakone zapadnih zemalja.

​(Na kraju, mediji u kontekstu luksuza i sumnjivog porijekla kapitala podsjećaju i na podatak da su u isto vrijeme jahte vrijedne 4 milijarde dolara zakrčile luku u Monaku zbog trke Formule 1, gdje su bogataši plaćali i po 150.000 evra samo za parking mjesto).